حواس ویژه: بینایی، شنوایی، بویایی ،چشایی، تعادل) اینکه سر در فضا در چه جهتی قرار گرفته است ; دارای گیرنده های حسی در گوش داخلی اند.

عملکرد این گیرنده ها از نظر فیزیولوژی و سلولی بسیار شبیه به سیستم شنوایی است. اما وظیفه ی آن این است که چگونگی وضعیت سر ما را در

فضا نسبت به نیروی جاذبه مخابره کند.(

The visual system

اهمیت بینایی در انسان بسیار زیاد است. بسیاری از ارتباطات انسان ها با یکدیگر از طریق بینایی است. انسان از معدود موجوداتی است که چشمانش،

ناحیه سیاه با اطراف سفید است. در صورتی که در سایر موجودات معمولا کل چشم به یک رنگ مثل سیاه یا قرمز دیده می شود و این سبب می

شود که حرکت چشم در انسان مشخص باشد و در واقع احساسات را منتقل می کند.

 انسان ها بیشترین ارتباط را با محیط به کمک بینایی برقرار می کنند.

 ناحیه ی retina )شبکیه( جز CNS به حساب می آید و قسمت زیادی از قشر مغز در اختیار بینایی است. سیستم عصبی در چشم کاری

می کند تا در فضای بزرگ میدان بینایی در هر لحظه، فرد به نقاطی که لازم است بپردازد و تصویر آن بر روی قسمت خاصی از شبکیه قرار

بگیرد. برای مثال گیرنده ی مایسنر در نوک انگشتان، حس لامسه را ایجاد می کند اما گیرنده های موجود در چشم می توانند امواج

Electromagnetic را درک کنند)یعنی تفسیری از آن داشته باشید( که گیرنده های دیگر نمی توانند این مرحله درک و تفسیر را انجام

دهند.

 رسپتور ها مبدل انرژی اند. یعنی انرژی هایی که در محیط وجود دارد را برای سیستم عصبی قابل درک می کنند. )آن انرژی را به انرژی

الکتریکی تبدیل می کنند.( چشم انرژی Electromagnetic را تبدیل به انرژی الکتریکی می کند.